Mijn Beste 11; Deel 2

Centrale Verdediger: Bülent Korkmaz

Met zo een achternaam kan het ook niet anders dan dat je een spijkerharde verdediger word. Korkmaz = Zonder Angst. Bülent is al vroeg verliefd op Galatasaray, deze liefde zal heel snel beantwoord worden.

Als 11 jarige jongen komt Bülent bij het grote Galatasaray terecht, als keeper, de trainer ziet al snel dat het geen talent is, maar bij de trainingen met de groep valt ie wel weer op, de oplossing centrale verdediger. Hij doorloopt het hele jeugd traject en niet zonder succes, op zijn 16e ligt er een jeugdcontract bij hem klaar in Leverkusen, maar hij loopt nog steeds verliefd rond op zijn club en hoopt nog steeds dat deze grote club dit zal beantwoorden en blijft. Om dat hij eerst hier wil slagen.

Hierop volgend word hij meegenomen naar A ploeg. Veel speelt hij nog niet in het begin. Maar hij krijgt zo nu en dan zijn kansen in beker en Europese wedstrijden. Vanaf 92-93 begint het echte werk. Karl Heinz Feldkamp is dan zijn trainer en introduceert het libero aspect in Turkije, Bülent mag dan naast de ervaren Stumpf opereren met de harde Falko Götz erachter als libero. Een nieuwe vaste waarde voor de club was geboren. Hij is 1 van de weinigen spelers geweest in de hierop volgende 25 jaar die nooit ter discussie staat of het slachtoffer word van de aankoop woede van de Turkse topclubs. Hij heeft absoluut gepiekt in de jaren met Gica Popescu samen, de slimme en sluwe Popescu gecombineerd met de spijkerharde en de met tomeloze inzet geboren Bülent is een niet neembare vesting voor de spitsen van Turkije, maar ook niet voor de wereldtop.

Deze prestaties werden natuurlijk ook altijd gezien door de bondscoaches en Bülent heeft dan ook 102 interlands op zijn naam staan, met natuurlijk als hoogtepunt de derde plek op het WK van 2002.

Mijn ultieme Bülent Korkmaz moment, ook voor deze man moet ik wel naar de finale tegen Arsenal kijken, want op voorhand wist je al bij Bülent als er wat zou gebeuren zou hij dit in deze wedstrijd doen. 1e verlenging, "Büyük Kaptan" komt ongelukkig ten val. Schouder uit de kom, de arts vind dat hij eruit moet, want hier kan je niet mee verder spelen. Mijn eerste gedachte toen ik de verzorger de gebaren naar de zijkant maakte, is deze man nieuw? Kent hij onze aanvoerder dan echt niet? Bülent kijkt zonder pijnlijke, maar eerder boze blik terug en geeft zelf het idee om zijn schouder even met verband te verbinden tegen de borst aan. Aanvoerder terug op het veld en speelt de wedstrijd uit de rest is geschiedenis.

Erelijst:

630 Wedstrijden 19 Doelpunten

8x Turks Kampioen

6x Turkse Beker

1x Uefa Cup

1x Super Cup

Mijn Beste 11; Deel 1

Het is wat alle mensen die voetbal een warm hart toedragen leuk vinden om over te debateren, wie zijn de beste allertijden. Hier zijn mijn beste 11 plus volledige bank.

Doelman: Claudio André Mergen Taffarel

Zonder twijfel. De bescheiden leuke man kwam in 1998 naar ons toe. De held van Brazillië in de halve finale tegen het betere Nederland. Maar verloor ondanks zijn klasse toch de finale van het gastland Frankrijk. Na een succesvol Wereld Kampioenschap waren er toch weer clubs geïnteresseerd in de "kleine" Taffarel na dat hij het al een tijd minder succesvol had geprobeerd in Italië. Maar Claudio koos op gevoel voor Galatasaray. Gelukkig.

Een keeper komt pas in de buitencategorie als hij zichtbaar punten kan pakken en of Taffarel dat gedaan heeft en dan had hij ook nog de buitengewone klasse om dit te doen wanneer de ploeg het nodig had.

Mijn ultieme Taffarel moment is dan ook de Uefa Cup finale tegen het "grote" Arsenal van Arsene Wenger. Taffarel kiest bij een actie langs de achterlijn positie bij de eerste paal. De Arsenal geeft een fantactische voorzet, waar wij al bang voor waren, op de bij de tweede paal vrijstaande Thierry Henry. Deze moet zijn vreugde dansje al bedacht hebben in de splitseconde dat hij zijn hoofd tegen de bal aanplaatst. Maar dan, Taffarel duikt, met zijn rug naar de situatie, naar de tweede paal en tikt de bal zijn doel uit. Zagen we dat goed? Was onze teleurstelling voor niks? We legden ons al neer bij het feit dat het over en sluiten was. Dit is zo een moment dat hij zijn meerwaarde bewees en ook nog op het moment dat de ploeg hem nodig had. Wat hierop volgde weten we allemaal. De eerste Europese prijs ooit voor een Turkse Club.

Het heeft geen zin om te ontkennen, want net als ons "Grote" Kleine held zelf hield niemand het droog die ook maar iets met Galatasaray te maken had, bij zijn vertrek uit Istanbul met vrouw en kinderen.

Promo voor HouseFev!!

De eerste herrinering

Je groeit op dikwijls zonder keus. De fanatieke voetbalsupporter in de familie of kennissenkring hangt al snel het eerste voetbalshirt om je nek. En dit gebeurt niet alleen bij kleine jongetjes!

Ajax dat was mijn eerste club, keus of geen keus, ik ben er blij mee tot op de dag van vandaag.

Trots dat je bijna je hele leve naast het stadion woont, trots dat je eerste eigen cluppie naast De Meer was en trots op mijn seizoenkaart.

Maar de grote liefde is toch de club die je wel zelf hebt uitgekozen. 1 kleur kan ik blijkbaar niet zonder helderrood maar doe het mij maar in combinatie met knalgeel.

Galatasaray Istanbul Spor Klübü, dat is mijn nummer 1.

Als je zo zit te graven waar dit toch vandaan komt, kan ik voor mijzelf maar 1 oorzaak 1 schuldige aanwijzen, namelijk Gheorghe Hagi. Ik zag in de dagen dat wij als gezin in Turkije waren wedstrijden van Galatasaray door de voorkeur van mijn vader. Ik wist niet wat ik zag. Voor het eerst dat ik met mijn mond open van verbazing naar voetbal zat te kijken. Alles was mooi en van de buitencategorie. De houding, de uitstraling, de balbehandeling en vooral dat schot. Tot aan de dag van vandaag heb ik nooit meer hetzelfde gezien, een voetballer die zonder te overdrijven vanuit elke positie de bal kon plaatsen in het net hoe en waar hij wou.

Daarom wil ik Hagi danken voor het onstaan van mijn clubliefde, ik werd dankzij hem verplicht om het team te volgen en gelukkig maar. Ik geniet nu al 13 jaar van deze club met al mijn helden, maar er kan er maar 1 de beste zijn.

Dank u wel "Maradona van de Karpaten"