Het is wat alle mensen die voetbal een warm hart toedragen leuk vinden om over te debateren, wie zijn de beste allertijden. Hier zijn mijn beste 11 plus volledige bank.
Doelman: Claudio André Mergen Taffarel
Zonder twijfel. De bescheiden leuke man kwam in 1998 naar ons toe. De held van Brazillië in de halve finale tegen het betere Nederland. Maar verloor ondanks zijn klasse toch de finale van het gastland Frankrijk. Na een succesvol Wereld Kampioenschap waren er toch weer clubs geïnteresseerd in de "kleine" Taffarel na dat hij het al een tijd minder succesvol had geprobeerd in Italië. Maar Claudio koos op gevoel voor Galatasaray. Gelukkig.
Een keeper komt pas in de buitencategorie als hij zichtbaar punten kan pakken en of Taffarel dat gedaan heeft en dan had hij ook nog de buitengewone klasse om dit te doen wanneer de ploeg het nodig had.
Mijn ultieme Taffarel moment is dan ook de Uefa Cup finale tegen het "grote" Arsenal van Arsene Wenger. Taffarel kiest bij een actie langs de achterlijn positie bij de eerste paal. De Arsenal geeft een fantactische voorzet, waar wij al bang voor waren, op de bij de tweede paal vrijstaande Thierry Henry. Deze moet zijn vreugde dansje al bedacht hebben in de splitseconde dat hij zijn hoofd tegen de bal aanplaatst. Maar dan, Taffarel duikt, met zijn rug naar de situatie, naar de tweede paal en tikt de bal zijn doel uit. Zagen we dat goed? Was onze teleurstelling voor niks? We legden ons al neer bij het feit dat het over en sluiten was. Dit is zo een moment dat hij zijn meerwaarde bewees en ook nog op het moment dat de ploeg hem nodig had. Wat hierop volgde weten we allemaal. De eerste Europese prijs ooit voor een Turkse Club.
Het heeft geen zin om te ontkennen, want net als ons "Grote" Kleine held zelf hield niemand het droog die ook maar iets met Galatasaray te maken had, bij zijn vertrek uit Istanbul met vrouw en kinderen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten